Jan Kucharzewski (ur. 27 maja 1876 w Wysokiem Mazowieckiem, zm. 4 lipca 1952 w Nowym Jorku) – polski historyk, prawnik, polityk, premier (1917–1918), Referendarz Rady RegencyjnejZdzisław Julian Winnicki, Rada Regencyjna Królestwa Polskiego i jej organy (1917–1918), s. 62..
Życiorys Absolwent gimnazjum gubernialnego w Łomży. W 1898 ukończył studia na Wydziale Prawnym Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, po czym wyjechał do Berlina, gdzie prowadził badania do pracy naukowej Początki prawa małżeńskiego. Po powrocie do Warszawy w 1901 pracował kolejno jako asesor i obrońca w Prokuratorii Skarbu Królestwa Polskiego, a od 1906 jako adwokat przysięgły, jednocześnie wykładając ekonomię polityczną na tajnych kompletach, kursach handlowych, kursach pedagogicznych dla kobiet i w gimnazjach. W latach 1907–1908 był wykładowcą podstaw polityki na Wydziale Humanistycznym Towarzystwa Kursów Naukowych w WarszawieDziesięciolecie Wolnej Wszechnicy Polskiej TKN: sprawozdanie z działalności Towarzystwa Kursów Naukowych, 1906–1916, opracowali Ryszard Błędowski, Stanisław Orłowski, Henryk Mościcki, Warszawa 1917, s. 129. Podkarpacka BC – wersja elektroniczna..