Ewolucja Kladogram z pacy Smith et al. z 2005, opierający się na analizie Bayesa dwóch genów mtDNA i dwóch jądrowych, uproszczony:

Stöck i współpracownicy zaproponowali w 2008 następujący kladogram powstały na bazie badań mtDNA (uproszczono):

Drzewo z tej samej pracy, z wykorzystaniem genu RAG1, uproszczono:

Wynik badania zespołu Stöcka z 2011

Wedle Smith i współpracowników (2005) oraz wcześniejszych prac Caroll (1988) czy Homana (1998) ostatni przodek europejskich rzekotkowatych, wśród których Smith et al. wyróżniają 5 gatunków, żył co najmniej 10 milionów lat temu, dokładniej w zakresie 10–23 miliony lat temu, co oznacza miocen dolny. Naukowcy przedstawili analizę Bayesa badań dwóch genów DNA mitochondrialnego (12S, ND1) oraz dwóch genów jądrowych (POMC, c-myc). Najmniej od rzekotki drzewnej różniła się Hyla savignyi (szacowany cały rozdział linii wynosi mniej niż 10 milionów lat temu), w następnej dopiero kolejności rzekotka śródziemnomorska (około 20 milionów lat temu). Jeszcze wcześniej oddzieliła się linia prowadząca do Hyla annectans i Hyla chinensis, było to mniej niż 25 milionów lat temu.