Lemur katta (Lemur catta) – gatunek ssaka naczelnego z rodziny lemurowatych (Lemuridae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w 10. wydaniu swego dzieła Systema Naturae. Autor nadał gatunkowi nazwę Lemur catta, a jako miejsce typowe wskazał Madagaskar (). Linneusz swój opis oparł na żywym okazie przywiezionym z Madagaskaru w 1748 roku przez kapitana Isaaca Wortha i sportretowanym przez George’a Edwardsa. Jedyny przedstawiciel rodzaju lemur (Lemur), który zdefiniował w 1758 roku również Linneusz.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Lemur: , lemurum (tylko w liczbie mnogiej) „duchy, widma”. Procebus: pro „blisko, w pobliżu”; κηβος kēbos „długoogoniasta małpa”. Prosimia: gr. προ pro „blisko, w pobliżu”; łac. simia „małpa”. Maki i Mococo: malgaska nazwa mocok lub mococo dla lemurów, zaadaptowana przez Buffona w 1765 roku. catta: łac. catus „kot”;