W Indiach zagraniczne filmy dubbingowane są na języki hindi, tamilski i telugu, sporadycznie na bhodźpuri i pendżabski.
Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom widzów, w krajach stosujących dubbing na szeroką skalę jeden aktor filmowy jest zazwyczaj powiązany z określonym aktorem głosowym, dzięki czemu przez całe lata obcojęzyczny aktor ma określony specyficzny głos w języku narodowym. Zazwyczaj jednak jeden aktor językowy podkłada głos pod kilku aktorów, np. Japończyk Kōichi Yamadera dubbinguje m.in. Eddiego Murphy’ego, Jima Carreya i Brada Pitta.
W Polsce Za pierwszy film zdubbingowany na język polski powszechnie uważa się Królewnę Śnieżkę i siedmiu krasnoludków, do której dubbing stworzony został najprawdopodobniej na przełomie 1937 i 1938 roku, jednakże już na początku lat 30. zdubbingowano takie filmy jak Ulubieniec bogów, Parada Paramountu, Karkołomne zakręty czy Dwa serca biją w walca takt. Do lat 80. w Polsce powszechne było dubbingowanie filmów także dla dorosłych, mówiono wówczas na świecie o polskiej szkole dubbingu, co świadczyło o jego wysokiej jakości. W czasach działalności Studiów Opracowań Filmów w Warszawie i w Łodzi (od początku lat 50. XX wieku do połowy lat 90.) zdubbingowano w nich na język kilka tysięcy filmów i seriali, w tym m.in.