Michał Słowik-Dzwon (ur. 18 stycznia 1907 w Szczawnicy, zm. 27 sierpnia 1980 tamże) – polski poeta, prozaik, dramaturg, artysta ludowy, samouk, działacz ruchu Związku Podhalan. uznawany za najwybitniejszego poetę pienińskiego, jeden z najwybitniejszych piewców Pienin.
Życiorys Michał Słowik spod Dzwona pochodził ze starego góralskiego rodu Słowików, zajmującego się rolnictwem. Był synem Wojciecha i Salomei z domu Wiercioch. Przydomek „Dzwon” pochodził od Józefa Szalaya, założyciela uzdrowiska w Szczawnicy.
Poeta ukończył 4 klasy szkoły ludowej, austriackiej, jeszcze w okresie rozbiorów. Z powodów finansowych nie kontynuował nauki szkolnej, natomiast dużo czytał, korzystając najpierw z prywatnych książek, pożyczanych od sąsiadów, a następnie, po utworzeniu w Szczawnicy biblioteki, z zasobów bibliotecznych.
Zebrał i zapisał ponad tysiąc pieśni i przyśpiewek góralskich.
Był współzałożycielem Pienińskiego Oddziału Związku Podhalan w Szczawnicy. Wraz z kilkoma zapalonymi regionalistami zbierał stare regionalne przedmioty codziennego użytku domowego i rzemiosła oraz dzieła sztuki ludowej. Cały zbiór tych przedmiotów dał podwaliny do otwarcia Muzeum Pienińskiego, a poeta stał się jednym z jego założycieli. Pracował w tej placówce nieprzerwanie od 1937 roku aż do śmierci.