thumb|upright=1.3|Plan Schlieffena i francuski Plan XVII, 1914

Plan Schlieffena – nazwa używana w historiografii na określenie planu wojny na dwa fronty przeciwko Francji i Rosji opracowanego przed I wojną światową, w 1905 roku przez feldmarszałka Alfreda von Schlieffena (szefa sztabu armii pruskiej w latach 1891–1905). Od jego nazwiska pochodzi nazwa operacji. Określenie rozpowszechniło się już po wojnie i nie było używane w czasie samej kampanii.

Plan ten miał umożliwić osiągnięcie celów politycznych, które polegały na zdominowaniu przez Niemcy Europy Środkowej (koncepcja Mitteleuropa). W przypadku Polski zakładano marginalizację kraju i zmianę jej w państwo marionetkowe oraz włączenie do Niemiec tzw. polskiego pasa granicznego.

Plan wojny Plan niemiecki zakładał pokonanie Francji w ciągu 6 tygodni od mobilizacji armii niemieckiej. Cel ten miał być osiągnięty dzięki prawie całkowitemu wycofaniu sił z frontu wschodniego i rzucenia prawie całej armii przeciwko Francji. Przewidywano umieścić 7/8 sił na prawym skrzydle i tylko 1/8 na lewym, licząc się z wtargnięciem wojsk francuskich do Alzacji i Badenii. Pierwotnie plan w ogóle nie przewidywał obecności brytyjskich sił lądowych na północnym skrzydle francuskiej obrony.