Picka „Jego energia w usuwaniu najróżnorodniejszych przeszkód i jego wytężona ofiarna praca była podwaliną moralną jako też i materialną do stworzenia w panujących wówczas trudnych warunkach pełnowartościowego pułku”.
16 czerwca pułk rozpoczął przegrupowanie do Brzeżan, na front ukraiński, gdzie został podporządkowany dowódcy 3 Dywizji Piechoty Legionów. 28 czerwca pułk stoczył walkę pod m. Dubryniów (gmina w powiecie rohatyńskim, woj. stanisławowske), w której wziął do niewoli około 600 jeńców i zdobył 14 karabinów maszynowych przy małych stratach własnych. W czasie ofensywy polskiej pułk dotarł do Zbrucza. Od połowy czerwca do połowy października przebywał w Oświęcimiu, gdzie 20 pp pełnił służbę na granicy z Niemcami po czym do grudnia pełnił służbę na linii demarkacyjnej z Litwą.
16 grudnia 1919 objął dowództwo XI Brygady Piechoty i dowodził nią w czasie wojny z bolszewikami. 22 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika piechoty, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Latem tego roku dowodził 17 Dywizją Piechoty.
Zmarł 11 marca 1921 w Krakowie.