Istnieje także teza, jakoby gród znajdował się na terenach obecnego Berlina.
Radogoszcz znana jest z opisów niemieckich kronikarzy: w XI wieku – Thietmara z Merseburga i Adama z Bremy, w XII wieku – mnicha Helmolda, proboszcza z Bozowa (niem. Bosau) (Slawenchronik – Kronika Słowian – powstała już po papieskiej krucjacie połabskiej, mającej miejsce w 1147 roku i wykonanej głównie siłami Sasów i Duńczyków).
Najdokładniejszy opis grodu, a przede wszystkim świątyni, pochodzi z kroniki Thietmara:
Kalendarium 957 – cesarz Otton I poprowadził wyprawę przeciw Redarom, 965 – pierwsza pisana wzmianka o okolicy, 1002 – Thietmar, biskup merseburski w swojej kronice opisał gród (Redigast lub Radigast), gdzie Redarowie oddawali cześć Swarożycowi, 1018 – powstanie Obodrzyców pod wodzą kapłanów z Retry, 1057 – o wpływy związane ze świątynią wybucha wojna domowa w Związku Wieleckim 1066 – zryw plemion związku wieleckiego; rzekome złożenie w ofierze Radogostowi głowy schwytanego biskupa meklemburskiego Jana (Johannesa), zimą z 1067 na 1068 – biskup Burchard z Halberstadt poprowadził wyprawę wojenną przeciw Wieletom, zdobył i spustoszył kraj Redarów (w tym Retrę) i powrócił do Saksonii na świętym rumaku Swarożyca, 1125 – zburzenie grodu przez wojska króla niemieckiego Lotara III.
Przypisy
Kategoria:Osady dawnych Słowian Kategoria:Miejsca kultu dawnych Słowian Kategoria:Zniszczone obiekty sakralne