Jako że heliakalny wschód Syriusza 400 lat p.n.e. odpowiadał wejściu Słońca w gwiazdozbiór Lwa, starożytni Egipcjanie powiązali go z najgorętszą porą roku. W późniejszych czasach Rzymianie przejęli to skojarzenie, stąd środek lata stał się dla nich „psimi dniami” – . Stąd pochodzi określenie kanikuła.
Wierzenia Dogonów W latach trzydziestych XX wieku francuscy etnolodzy Marcel Griaule i Germaine Dieterlen opisali wierzenia żyjącego w zachodniej Afryce (Mali) plemienia Dogonów dotyczące Syriusza, które miały odpowiadać wiedzy uzyskanej dzięki użyciu współczesnych teleskopów, w tym istnienia niewidocznego gołym okiem Syriusza B (którego Dogonowie mieli nazywać „Digitaria”). Zdaniem sceptyków informacje te, podchwycone później przez zwolenników tez paleoastronautycznych, są jednak obecnie niesprawdzalne i wynikły z wymieszania wyobrażeń mitologicznych nieżyjącego już szamana Ogotemmeli z wiedzą astronomiczną, jaką dysponowali francuscy etnolodzy.
Zobacz też gwiazdy położone najbliżej Ziemi lista najbliższych jasnych gwiazd lista gwiazd w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa lista najjaśniejszych gwiazd według jasności wizualnej
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Białe karły Kategoria:Gwiazdozbiór Wielkiego Psa Kategoria:Gwiazdy podwójne Kategoria:Gwiazdy typu widmowego A Kategoria:Gwiazdy w sąsiedztwie Słońca Kategoria:Karły CMa, α Kategoria:Trójkąt zimowy