Publiusz Klodiusz Pulcher () urodzony jako Publiusz Klaudiusz Pulcher (Publius Claudius Pulcher) (ur. ok. 92 p.n.e., zm. 18 stycznia 52 p.n.e.) – polityk rzymski, przywódca ruchów plebejskich.
Życiorys
Pochodził z jednego z najznakomitszych patrycjuszowskich rodów rzymskich. Syn Appiusza Klaudiusza Pulchra konsula w 79 p.n.e. oraz Cecylii Meteli. Pierwszy mąż Fulwii, a ojciec Klaudii Pulchry, pierwszej żony późniejszego cesarza Oktawiana.
Początki kariery Od początku kariery cechowało go wichrzycielstwo. Udział w III wojnie z Mitrydatesem pod dowództwem szwagra Lucjusza Licyniusza Lukullusa zakończył w 68 p.n.e. wznieceniem buntu. Mianowany przez innego szwagra, Kwintusa Marcjusza Reksa dowódcą jego floty, został schwytany przez piratów. Po uwolnieniu udał się do Syrii, gdzie omal nie zginął w wywołanych przez siebie zamieszkach. Po powrocie do Rzymu, w 64 p.n.e. był oskarżycielem Katyliny w procesie o zdzierstwa, ale przekupiony, wpłynął na jego uniewinnienie. W tym okresie popierał Cycerona.
Skandal na misteriach Dobrej Bogini