Zmierzch wpływów Klodiusza Sytuacja wytworzona w 58 p.n.e. doprowadziła do konsolidacji rzymskich warstw wyższych. Zacieśniła się współpraca senatu, ekwitów a także triumwirów Pompejusza i Cezara. Przeciwko oddziałom Klaudiusza utworzono dobrze uzbrojone oddziały pozostające na usługach nobilów, a kierowane przez trybuna 57 p.n.e. Tytusa Anniusza Milona. Gdy w 57 p.n.e. zaproponowano odwołanie Cycerona z wygnania, Klodiusz próbował zablokować przyjęcie tej uchwały, ale jego wysiłki zniweczył Milon, którego uzbrojone bandy rozproszyły zwolenników Klodiusza. W 56 p.n.e. Klodiusz jako edyl kurulny oskarżał Milona o stosowanie przemocy w życiu publicznym i utrzymywanie zbrojnych band. W czasie postępowania sądowego dochodziło do licznych zamieszek i sprawa ostatecznie upadła. W 53 p.n.e., gdy Milon kandydował na konsula, a Klodiusz na pretora, na ulicach Rzymu dochodziło do częstych utarczek uzbrojonych band obu rywali. W czasie przypadkowego spotkania pod Rzymem, w Bovillae Klodiusz zginął w bójce z orszakiem Milona 18 stycznia 52 p.n.e. Od stosu pogrzebowego Klodiusza spłonęła kuria, miejsce posiedzeń senatu, potraktowana przez jego zwolenników jako stos ofiarny.