Stylistyka Forda Pumy uzyskała indywidualny charakter, którego cechą były typowe dla Fordów z przełomu XX i XXI wieku owalne linie i opływowe kształty, zgodne z kierunkiem stylistycznym New Edge. Odpowiednio do stylu nadwozia dobrana została forma przednich reflektorów soczewkowych oraz tylnych świateł zespolonych, których krawędzie składają się z fragmentów przecinających się elips.
W czteromiejscowej kabinie pasażerskiej zastosowano nisko umiejscowione fotele w standardzie 2x2 (2 miejsca z przodu i 2 miejsca z tyłu), a także deskę rozdzielczą zapożyczoną w pokrewnego modelu Fiesta, z pewnymi modyfikacjami takimi jak chromowane wstawki, białe cyferblaty zegarów tablicy wskaźników z czerwonymi wskazówkami i zielonym podświetleniem. Charakterystycznymi dla Pumy cechami w tym miejscu stała się także m.in. aluminiowa gałka zmiany biegów. Nadwozie zaprojektowano w całości przy użyciu komputerów i zaawansowanego oprogramowania inżynierskiego umożliwiającego przeprowadzenie niezliczonej liczby symulacji. Zastosowana w Pumie pełna łuków karoseria, pozwoliła na znaczące zwiększenie wytrzymałości nadwozia i uzyskanie jednego z najniższych współczynników oporu powietrza w swojej klasie – wynoszącego 0,346.