Mimo odrzucenia apelu Nila w czasie soboru w 1503, jego wystąpienie zapoczątkowało trwający do połowy XVI wieku spór między zachłannymi i niezachłannymiN.V. Riasanovsky, M.D. Steinberg, Historia Rosji, s. 127. (oryg. stiażatielami lub lubostiażatielami i niestiażatielami) – zwolennikami i przeciwnikami posiadania przez Kościół prawosławny majątkuR. Pipes, Rosja carów, s.236.
Nil Sorski zmarł w 1508 roku. W swoim Testamencie napisał:
Był to drugi taki przypadek w historii Cerkwi prawosławnej na Rusi. Podobny sens miał testament metropolity kijowskiego Konstantego, zmarłego w 1159 roku. Prośba mnicha nie została spełniona przez jego uczniów, którzy pochowali go w monasterskiej cerkwi.
Poglądy Nił Sorski nie tylko prowadził walkę z „osiflanami”, ale także opracowywał szereg zagadnień filozoficznych, które wyłożył w Regulaminie życia pustelniczego (). Centralne miejsce w jego teorii zajmuje problem namiętności.
Przypisy
Bibliografia Riasanovsky N.V., Steinberg M.D., Historia Rosji, Kraków 2009.