thumb|Werner Fritsch, Józef Beck i Werner von Blomberg, Berlin, lipiec 1935 Werner Freiherr von Fritsch (ur. 4 sierpnia 1880 w Benrath, zm. 22 września 1939 w Warszawie) – niemiecki wojskowy, uczestnik I wojny światowej, generał pułkownik, naczelny dowódca wojsk lądowych (1934–1938) i przeciwnik polityczny nazistów usunięty przez nich po fałszywych oskarżeniach o homoseksualizm. Poległ w kampanii wrześniowej jako drugi po Roettigu niemiecki generał w II wojnie światowej, zarazem pierwszy z regularnej armii i jeden z najwyższych stopniem oficerów w całym konflikcie.
Życiorys Młodość Fritsch urodził się w Benrath (obecnie dzielnica Düsseldorfu) w Nadrenii. Wstąpił do wojska w wieku 18 lat. Zwrócił na siebie uwagę niemieckiego Sztabu Generalnego swoimi nieprzeciętnymi zdolnościami wojskowymi. W roku 1901, w wieku 21 lat, przeniósł się do Akademii Wojennej (Kriegsakademie). W stopniu porucznika został w 1911 roku przyjęty do Sztabu Generalnego. W okresie I wojny światowej, w latach 1914–1918, stopniowo zyskiwał wpływy w armii. Za zasługi oraz ranę głowy odniesioną podczas wizytacji linii frontu, otrzymał Krzyż Żelazny oraz odznakę za poważną ranę.