thumb|160px|Tablica w kościele Wniebowzięcia NMP w Przasnyszu Andrzej Bieńkowski ps. „Turowicz”, „Lis” (ur. 30 listopada 1891 w Przasnyszu, zm. w 1964 tamże) – rolnik, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, podoficer Wojska Polskiego, żołnierz ZWZ-AK, działacz społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie rolników. Był synem Feliksa Bieńkowskiego i Katarzyny z Niksińskich, bratem Leopolda, stryjem Zygmunta Witymira. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Przasnyszu, relegowany za udział w strajku szkolnym.
Od 1912 roku służył w armii rosyjskiej, od 1917 roku w I Korpusie Polskim. W czasie I wojny światowej 1 lipca 1916 został ranny pod Rygą. W 1918 roku wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej, a w listopadzie 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do III batalionu 9 pułku piechoty Legionów. 27 marca 1919 został ciężko ranny w nogę pod Lwowem i następnie pół roku spędził w szpitalu. Walczył na Froncie Ukraińskim i wojnie z bolszewikami. Awansował do stopnia sierżanta sztabowego. Odznaczył się „przytomnością umysłu i odwagą” podczas nocnego wypadu (2/3 grudnia 1919) na Nowoaleksandrowsk nad Dźwiną.