Wzdłuż cieków wodnych, wchodzących w skład rezerwatu, występuje ponad 200 gatunków roślin naczyniowych. Jest wśród nich szereg gatunków podlegających ochronie gatunkowej lub rzadkich. Większość z nich spotkamy w ziołoroślach nad Białą (np. jaskier platanolistny, róża alpejska, rutewka orlikolistna, tojad mocny) lub Czarną Wisełką (ciemiężyca zielona, modrzyk górski, naparstnica zwyczajna, omieg górski, szczaw alpejski, wiązówka błotna). Ponadto na wychodniach fliszu i na murkach oporowych nad Białą Wisełką znaleziono stanowiska rzadkich paproci: paprotki zwyczajnej i zanokcicy skalnej. W niższych położeniach ciekom tym towarzyszą nadpotokowe ziołorośla lepiężnikowe (łopuszyny), w których masowo występują lepiężnik biały i różowy oraz świerząbek orzęsiony, natomiast rzadko – bniec czerwony.
Od początku istnienia rezerwatu niejasne były zarówno jego precyzyjna lokalizacja, jak i stosunki własnościowe na jego terenie i w najbliższym sąsiedztwie. Funkcje rezerwatu stały od początku w sprzeczności z lansowaną rozbudową miasta Wisły i propagowaniem jej jako głównego ośrodka turystycznego w Beskidzie Śląskim.