Po wyborach w 2001 został członkiem gabinetu jako minister bez teki i Party Chair.
24 października 2002, po rezygnacji Estelle Morris, Clarke został ministrem edukacji i zdolności. W grudniu 2004 otrzymał stanowisko ministra spraw wewnętrznych. Na tym stanowisku działał na rzecz zaostrzenia kar za przestępstwa o charakterze terrorystycznym oraz wprowadzenia dowodów osobistych. W kwietniu 2006 Clarke stał się bohaterem skandalu związanego w wypuszczeniem z więzień 1 023 zagranicznych przestępców. Clarke podał się w związku z tym do dymisji, ale premier Blair jej nie przyjął. Dopiero po przegranych przez Partię Pracy wyborach lokalnych w 2006 Blair zdymisjonował Clarke'a, który powrócił do tylnych ław Izby Gmin.
Clarke jest od 1984 żonaty z Carol Pearson. Ma z nią dwóch synów - Matta i Chrisa. Mieszka w Norwich. Włada biegle francuskim, niemieckim i hiszpańskim w dialekcie kubańskim. Od 2004 jest członkiem Królewskiego Towarzystwa Statystycznego.
Linki zewnętrzne Oficjalna strona Charlesa Clarke'a (wersja archiwalna)
Kategoria:Brytyjscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1997–2001 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 2001–2005 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 2005–2010 Kategoria:Urodzeni w 1950 Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Brytyjscy samorządowcy Kategoria:Politycy Partii Pracy (Wielka Brytania)