Park Szczytnicki (niem. Scheitniger Park, Fürstengarten) – jeden z największych parków Wrocławia zajmujący powierzchnię około 100 hektarów. Położony jest na wschód od Starej Odry, na terenie dawnej wsi Szczytniki, włączonej w obręb miasta w 1868 roku. Park ma charakter krajobrazowy i duże walory kompozycyjne oraz dendrologiczne. Rośnie w nim około 350 gatunków drzew i krzewów, w tym także rośliny pochodzące z Azji oraz Ameryki Południowej i Północnej.
Historia W XVI wieku wieś Szczytniki została podzielona na Nowe i Stare Szczytniki, które w XVII wieku zamieniły się w podmiejskie osiedla rezydencjonalne. Las na terenie Starych Szczytnik już w połowie XVIII wieku cieszył się powodzeniem wśród wrocławian. W 1783 roku Friedrich Ludwig zu Hohenlohe-Ingelfingen, komendant garnizonu wrocławskiego, wykupił go i założył tu jeden z pierwszych parków na kontynencie europejskim urządzonych w stylu angielskim. thumb|200px|left|Kościół pod wezwaniem św. Jana Nepomucena w parku Szczytnickim Park został zdewastowany przez żołnierzy napoleońskich podczas oblężenia miasta w grudniu 1806 roku. Stopniowo zaczął być odbudowywany i powiększany. W 1833, w pobliżu parku, odbyły się pierwsze sportowe wyścigi konne we Wrocławiu, co zwiększyło zainteresowanie wrocławian tą częścią miasta.