Szczególne zaufanie miał u wielkiego księcia Mikołaja Mikołajewicza Romanowa (młodszego) i bez porozumienia z ministrem wojny jeździł z meldunkami do cara.
I wojna światowa Z chwilą ogłoszenia mobilizacji, zgodnie z regulaminem dowodzenia armiami w czasie wojny, 19 lipca 1914 został wyznaczony na szefa sztabu Najwyższego Naczelnego Dowódcy księcia Mikołaja Mikołajewicza. We wrześniu 1914 r. nagrodzony Orderem Świętego Jerzego 4 stopnia, a 22 października awansowany na generała piechoty.
Świadomy braku znajomości kunsztu wojennego Januszkiewicz od początku wojny stronił od rozwiązywania problemów strategicznych wojsk, przekazując je gen. kwatermistrzowi J. M. Daniłowowi. Januszkiewicz przy księciu Mikołaju Mikołajewiczu odgrywał role dworsko-dyplomatyczną i polityczną, ciesząc się pełnym zaufaniem księcia, a nie rolę szefa sztabu armii rosyjskiej. W związku z klęskami armii rosyjskiej na froncie, po wyznaczeniu Mikołaja Mikołajewicza namiestnikiem cara na Kaukazie, 18 sierpnia 1915 r. Januszkiewicz został pomocnikiem namiestnika ds. wojskowych, a 13 września 1916 r. również szefem zaopatrzenia Armii Kaukaskiej.