Childeryk II (ur. w 652, zm. w 675 w Lognes) – władca z dynastii Merowingów, król Austrazji od 662 do śmierci, w ostatnich dwóch latach życia także Franków.
Droga do tronu Austrazji W roku 656 zmarł król Austrazji Sigebert III. Jego majordom Grimoald, osadził na austrazyjskim tronie swego syna Childeberta. Prawa do tronu syna zmarłego króla, Dagoberta, zostały pominięte. Wywołało to niezadowolenie znacznej części możnych. Na ich czele stał książę Wulfoald, głowa rodu wrogiego Pepinidom (zwanych później Karolingami). W roku 662, Wulfoald wydał zbuntowanym austrazyjczykom Grimoalda, który stracił życie w ciemnicy. Wulfoald i austrazyjscy możni zwrócili się do królowej Baldehildy, by zgodziła się na osadzenie na tronie Austrazji jej syna, Childeryka.
Zjednoczenie trzech królestw Gdy w roku 673 zmarł Chlotar III – władca Neustrii i Burgundii, majordom obu dzielnic, Ebroin wyniósł na tron Neustrii Teuderyka III, trzeciego syna Chlodwiga II. Nie konsultował tego kroku z możnymi Neustrii i Burgundii. Zbyt mocna pozycja majordoma, zaniepokoiła możnych świeckich i duchownych. Na czele buntu w Burgundii stanął Leodegar a w Austrazji jego brat Waren, graf Paryża. Wezwali oni na pomoc panującego w Austrazji Childeryka II i jego majordoma Wulfoalda.