thumb|John Rawls w 1971. Teoria sprawiedliwości Rawlsa – filozoficzna i polityczna doktryna umowy społecznej autorstwa Johna Rawlsa podejmująca systematyczną analizę podstawowych zasad, według których ma być zorganizowane sprawiedliwe społeczeństwo.
Kontekst historyczny Do czasu opublikowania prac Rawlsa (szczególnie „Teorii sprawiedliwości” z 1971) w filozofii politycznej i moralnej dominował utylitaryzm, który podchodził do sprawiedliwości w sposób bardzo uproszczony. Sprawiedliwość społeczna oznaczała maksymalizację sumy indywidualnej użyteczności. Rawls tworzył swą koncepcję w opozycji do tego podejścia, a także w opozycji do dominujących w ówczesnym amerykańskim liberalizmie koncepcji państwa dobrobytu. Obok utylitaryzmu popularna w ówczesnej etyce była ogólna refleksja oparta na nieuporządkowanych, często sprzecznych i niedostatecznie uzasadnianych zasadach. Ten typ refleksji etycznej Rawls nazwał zbiorczo „intuicjonizmem”. Jego teoria była tworzona w opozycji do tych dwóch nurtów etycznych.