Hoyt Sanford Vandenberg (ur. 24 stycznia 1899 w Milwaukee, zm. 2 kwietnia 1954 w Waszyngtonie) – amerykański generał, dyrektor Centrali Wywiadu (1946–1947), szef sztabu Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (1948–1953).
Życiorys W 1923 ukończył studia w Akademii Wojskowej w West Point w stanie Nowy Jork. Był pilotem myśliwskim. W chwili rozpoczęcia II wojny światowej był zastępcą szefa sztabu Lotnictwa Wojsk Lądowych (US Army Air Forces). W latach 1942–1943 służył w Afryce Północnej, następnie w latach 1943–1944 był zastępcą szefa sztabu lotnictwa. Pełniąc tę funkcję został wysłany do Moskwy z amerykańską misją wojskową.
W 1946 został zastępcą szefa sztabu ds. wywiadu, zwanym popularnie G-2, w Sztabie Generalnym US Army. Miał nadzieję, że obejmie dowództwo niezależnych Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (US Air Force), które właśnie zamierzał powołać prezydent USA Harry S. Truman. Prezydent mianował go jednak dyrektorem Centrali Wywiadu (DCI), po odejściu z tego stanowiska, w 1946 kontradmirał Sidneya W. Souersa. Było to taktyczne posunięcie ze strony prezydenta Trumana, który potrzebował poparcia politycznego dla swoich planów utworzenia Departamentu Obrony, Sił Powietrznych USA, oraz Centralnej Agencji Wywiadowczej (CIA).