Kardynałowie elektorzy Tradycyjnie kardynałów biskupów było zawsze siedmiu. Do połowy XI wieku za diecezje „kardynalskie” uważano Ostię, Porto, Santa Rufina (Silva Candida), Albano, Palestrinę, Tusculum (Gabii-Lavicum) i VelletriKlewitz, s. 28., ponieważ jednak w 1058 biskup Velletri został antypapieżem Benedyktem X doszło do wykluczenia go z grona kardynałów, a jego miejsce w 1063 roku zajął biskup Sabiny. W 1061 roku było zatem sześciu kardynałów biskupówKlewitz, s. 35.: Elektor Tytuł kardynalski Nominowany Nominator Inne funkcje i tytułyBonifacio OSBkardynał biskup Albanook. 1050Leon IXPiotrkardynał biskup Tusculumok. 1055Wiktor IIJankardynał biskup Porto1057Stefan IXPiotr Damiani OSBCamkardynał biskup Ostii1057Stefan IXadministrator diecezji suburbikarnej Velletriprzeor Fonte AvellanaBernardo da Benevento OSBkardynał biskup Palestriny1061Mikołaj IIkanclerz Świętego Kościoła RzymskiegoMajnard OSBkardynał biskup Silva Candidamaj 1061Mikołaj II