Biskup został tu przedstawiony w pełnym splendorze stroju pontyfikalnego: widoczna u jego stóp fałdowana alba i marszczony przy szyi humerał są zakryte ornatem i tunicellą. W dłoniach, okrytych liturgicznymi rękawiczkami trzyma atrybuty kościelnego hierarchy, w prawej trzyma pastorał z niewielkim wizerunkiem Madonny z Dzieciątkiem zdobiącym krzywulę, zaś w lewej ewangeliarz, lekko przyciśnięty do piersi. Na szyi ma zawieszony pektorał. Głowę nakrywa ozdobna mitra, jej fanones dynamicznie, opadają na ramiona. Szaty niemal w całości okrywają ciało, są niemal pozbawione dekoracji (z wyjątkiem haftów na ornacie i tunicelli, z dekoracją roślinną z charakterystycznym dla późnego gotyku motywem suchego liścia akantu). W stosunku do symetrycznie ustawionego biskupa fałdy ciężkich szat wprowadzają kompozycję w ruch.
Ze szczególną troską artysta opracował humerał, mitrę i przede wszystkim twarz. O ile większa część płyty wierzchniej została potraktowana monumentalnie, opracowana za pomocą fałdowanych dużych i gładkich powierzchni, tak plastyczna dominanta, którą jest część portretowa, kontrastuje z otoczeniem, sugerując suwerenną kompozycję wpisaną w całość. Oblicze zmarłego jest nacechowane osobliwym indywidualizmem. Na twarzy widać spokój i powagę.