Czesław Majorek (ur. 27 września 1938 w Pleśnej, zm. 29 września 2002 w Tarnowie) – polski historyk i pedagog, prof. dr hab. nauk humanistycznych o specjalności dydaktyka historii, historia oświaty i wychowania, profesor zwyczajny.
Życiorys Urodził się w Pleśnej nieopodal Tarnowa, gdzie ukończył edukację na poziomie podstawowym. Naukę kontynuował w Liceum Pedagogicznym w Tarnowie, by ukończyć je w roku 1956. Od 1956 do 1958 pracował jako nauczyciel w szkole podstawowej w Szczecinie. W latach 1958–1960 był słuchaczem Studium Nauczycielskiego w Gorzowie Wielkopolskim, gdzie obrał historię jako główny kierunek studiów. W 1960 podjął studia pedagogiczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku, które ukończył w roku 1963. Po zakończeniu studiów przez rok pracował w szkole budowlanej w Tarnowie.
Od roku 1964 kontynuował edukację w WSP w Krakowie, której uwieńczeniem było uzyskanie w 1968 stopnia doktora nauk humanistycznych na podstawie rozprawy doktorskiej System kształcenia nauczycieli szkół ludowych w Galicji doby autonomicznej 1871–1914.