Paisjusz Wieliczkowski przetłumaczył Filokalia na język cerkiewnosłowiański, pod nazwą Dobrotolubije (Добротолюбие), co przyczyniło się do szczególnego związania tej modlitwy z prawosławiem – wschodnią tradycją kościołów chrześcijańskich.
Za sprawą Dobrotolubije (Opowieści pielgrzyma), Modlitwa Jezusowa od II poł. XX w., staje się też coraz bardziej popularna wśród zachodnich chrześcijan: katolików i protestantów, stając się ekumenicznym pomostem między chrześcijanami różnych wyznań.
Inne nazwy modlitwa serca modlitwa Jezusa mała modlitwa modlitwa nieustanna modlitwa prostoty Ewangelia w skrócie
Praktyka modlitewna W centrum praktyki
Nieustanna świadomość obecności Boga, na którego ukierunkowuje się wierny.
Jak zacząć
Zalecana jest: systematyczność w praktyce, poprzez ustalenie pór czasowych wybór miejsca w odosobnieniu, spokojnego, w półmroku, przed ikoną Nie wyklucza to dodatkowego, zupełnie swobodnego, wzywania Imienia w każdym czasie i miejscu – w kościele, domu, na ulicy, w biurze, w warsztacie, podczas marszu etc. postarać się osiągnąć spokój i skupienie wezwać na pomoc Ducha Świętego, bo tylko poprzez Niego można mówić, że „Panem jest Jezus”1Kor 12,3. Wymawiać Imię Jezus z miłością i adoracją – wolno, delikatnie1Krl 19,12-13., spokojnie (myśleć tylko o Imieniu, by zaczęło przebywać w naszym sercu)