Jerzy Julian Barański (ur. 22 kwietnia 1884 w Nietulisku Fabrycznym k. Kunowa, zm. 14 lutego 1959 w Kurozwękach k. Staszowa) – polski działacz ruchu ludowego, polityk sanacyjny, poseł na Sejm i senator II RP, wicemarszałek Senatu IV kadencji (1935–1938).
Życiorys Po ukończeniu w 1903 gimnazjum w Radomiu studiował prawo na uczelni w Dorpacie (1903–1906) i nauki przyrodnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim (1906–1911).
W 1904 zaciągnął się dobrowolnie do rosyjskiego wojska, odbył kilkumiesięczne przeszkolenie.
W czasie I wojny światowej ewakuowany w głąb Rosji, mieszkał w Petersburgu, gdzie zaangażował się w działalność społeczną na rzecz tamtejszych Polaków.
U progu II RP zaangażowany w ruch ludowy, w latach 1919–1925 pozostawał członkiem PSL „Wyzwolenie”, z ramienia którego piastował mandat poselski. Po zamachu majowym przeszedł na stronę sanacji, zapisując się do Sejmowego Klubu Pracy. W tym samym roku został członkiem Partii Pracy.
W Sejmach I i II kadencji (1922–1930) reprezentował okręg Ciechanów.
W 1930 ponownie wystartował w wyborach do parlamentu, tym razem jako kandydat na senatora z okręgu Kielce. Członkiem izby wyższej pozostał do 1938, w obu przypadkach wybrany z rekomendacji BBWR.