Demokracja skonsolidowana – forma dojrzałego ustroju politycznego w tym sensie, że mechanizmy demokratyczne pojawiły się w nich stosunkowo dawno i wytrzymały próbę czasu. Dojrzałość skonsolidowanych demokracji oznacza też to, że sprawdziły się one w dłuższym przedziale czasowym. Z wyjątkiem Hiszpanii, Portugalii, i Grecji, w żadnym z wymienionych krajów od II wojny światowej nie nastąpiło załamanie demokracji. W tym sensie skonsolidowane demokracje można określić również jako systemy ustabilizowane, mimo zakłóceń, które pojawiły się w ich otoczeniu.
Na przełomie lat 80. i 90. XX stulecia do grona demokracji zaawansowanych zaliczano wszystkie państwa Europy Zachodniej, Stany Zjednoczone, Kanadę, Australię, Nową Zelandię, Japonię, i Izrael. To co łączy te wszystkie państwa, jest fakt że nieskrępowana rywalizacja polityczna nie doprowadziła – co najmniej od ćwierćwiecza – do groźby narodzin lub powrotu autorytaryzmu. Wspólne cechy demokracji skonsolidowanych nie oznaczają braku różnic, często, zresztą głębokich, tak w sferze instytucjonalnej jak i w praktyce politycznej. Możemy w tym miejscu wyróżnić m.in.;