thumb|400px|Mapa imperium asyryjskiego w I tys. p.n.e. thumb|400px|Asyryjski atak na miasto z użyciem machin oblężniczych, drabin, piechoty, saperów i łuczników – przerys jednego z reliefów z czasów Aszurnasirpala II. thumb|300px|Asyryjscy procarze, łucznicy i włócznik. Armia asyryjska największe triumfy święciła od XI do połowy VII wieku p.n.e. Była wówczas najnowocześniejszą i najsprawniejszą siłą zbrojną na świecie. Asyria była starożytnym państwem semickim powstałym w północnej Mezopotamii, które doszło do wielkiej potęgi w II tysiącleciu i w pierwszej połowie I tysiąclecia p.n.e., podbijając znaczne obszary Bliskiego Wschodu. W tym okresie była to potęga niezniszczalna, a jej wielkość i siła polegały na wprowadzeniu – po raz pierwszy w historii – armii narodowej z poboru z elementami armii zaciężnej. Była to więc armia – nawet w dzisiejszym rozumieniu tego słowa – nowoczesna, której żaden przeciwnik, nawet znacznie liczniejszy, nie był w stanie się oprzeć.