Francesco Moriero (ur. 31 marca 1969 w Lecce) – włoski piłkarz, występujący na pozycji prawego pomocnika. Nosił przydomek "Checco", co oznacza łobuz.
Kariera klubowa Piłkarską karierę Moriero rozpoczął w zespole US Lecce. W sezonie 1986/1987 zadebiutował w jego barwach w Serie B, a już w następnym sezonie był podstawowym zawodnikiem tego klubu i przyczynił się do awansu do Serie A. W pierwszej lidze Włoch zadebiutował 9 października 1988 w przegranym 1:2 wyjazdowym spotkaniu z Hellas Werona. W Lecce spędził trzy sezony w Serie A, ale w sezonie 1990/1991 spadł do drugiej ligi i spędził w niej kolejny rok. Latem 1992 powrócił do pierwszej ligi i podpisał kontrakt z zespołem Cagliari Calcio. W 1993 roku zajął z nim wysokie 6. miejsce w lidze, a rok później 12.
Latem 1994 Moriero opuścił Sardynię i trafił do stolicy Włoch do tamtejszej Romy. W zespole "giallorossich" prowadzonym przez Carla Mazzone od początku występował w wyjściowej jedenastce. W 1995 roku zajął z Romą 5. miejsce w lidze, a rok później powtórzył to osiągnięcie. W 1997 roku była to 12. pozycja. Latem Francisco zmienił klub i przeszedł do mediolańskiego Internazionale. W sezonie 1997/1998 jako podstawowy zawodnik klubu wywalczył wicemistrzostwo Włoch, co było jego największym sukcesem w klubowej karierze.