W czasie I wojny światowej była prezesem powiatowego komitetu polsko-amerykańskiej pomocy dzieciom i prezesem komitetu Czerwonego Krzyża na powiat węgrowski. Prowadziła sekcję pomocy żołnierzom. Była przewodniczącą związkowego oddziału sokolic, wiceprzewodniczącą komitetu zwalczania handlu kobietami i dziećmi, członkiem komitetu głównego Czerwonego Krzyża i wiceprzewodniczącą Rady Narodowej Kobiet.
Działalność polityczna W 1922 została wystawiona przez Narodową Organizację Kobiet jako kandydat na posła. Wybrana z okręgu Siedlce do Sejmu I kadencji została członkiem klubu parlamentarnego ChZJN. Jako posłanka brała udział w pracach Komisji Opieki Społecznej, Komisji Oświatowej oraz Komisji Budżetowej. Zabierała głos w sprawie: budżetu Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej, przy projektach ustawy na temat handlu żywym towarem. Była referentką konwencji o zwalczaniu handlu kobietami oraz dziećmi, polepszeniu losu chorych oraz rannych żołnierzy.
W okresie sprawowania mandatu parlamentarzysty rozwijała działalność odczytową poświęconą sprawom społecznym i samorządowym. Wydała w 1924 broszurkę Kobieta i samorząd. 5 marca 1928 kandydowała do Senatu z ramienia Związku Ludowo-Narodowego, lecz nie uzyskała mandatu.