Widząc zagrożenie dla swej stolicy dowództwo tureckie przerzuciło z Czarnogóry i Zabałkania armię Sulejmana-Paszy i postanowiło przeprowadzić kontrnatarcie w celu wyparcia wojsk rosyjskich za Dunaj. Armia Sulejmana (37,5 tys. żołnierzy) miała za zadanie zajęcie przełęczy, a następnie połączenie się z głównymi siłami tureckimi rozwiniętymi w rejonie Ruscuk, Sumla, Silistra.
II bitwa pod Szipką W sierpniu 1877 Sulejman-pasza skierował na Szipkę 27 tysięcy żołnierzy i 48 dział. Przeciwstawiały mu się oddziały rosyjsko-bułgarskie pod dowództwem gen. Mikołaja Stoletowa w sile 4,8 tysięcy żołnierzy i 27 dział (w tym ok. 2 tys. Bułgarów) zajmujących przełęcz. 9/21/ sierpnia 1877 wojska tureckie rozpoczęły uporczywy atak czołowy od południa i południowego wschodu na Górę Św. Mikołaja (w południowej części przełęczy). Wojska rosyjsko-bułgarskie, wzmocnione rezerwami w sile ok. 7,5 tys. żołnierzy i 28 dział pod dowództwem gen. W.F. Dierożyńskiego, odparły kilkakrotne ataki Turków i zadały im ciężkie straty. 10/22/ sierpnia Turcy przegrupowali siły i w walkach otoczyli przełęcz półkolem od zachodu, południa i wschodu, a 11/23/ sierpnia rozpoczęli szturm z trzech kierunków. W wyjątkowo ciężkich warunkach (przewaga Turków – 25 tys. żołnierzy i 34 działa, przeciwko 7,2 tys.