Jana) błękitów oraz złocieni. Oprócz skalistego krajobrazu scenerię tworzą rozproszone po całej kompozycji drzewa oraz mniejsze elementy przyrody, m.in. kwiaty i ptaki.
Złożenie do grobu W tym obrazie ukazano moment składania ciała Chrystusa do sarkofagu. Podobnie jak w obrazie z Modlitwą w Ogrojcu, zastosowano tu kompozycję diagonalną oraz wyróżniono postać Chrystusa, którego cechuje silnie zaznaczona sztywność ciała, nakrytego przezroczystym całunem. Zarówno masywny kamienny sarkofag, jak i zdynamizowane za pomocą lekkiego ruchu ciało Chrystusa, silnie zaznaczają przekątną, dzielącą obraz na dwie części o odmiennej kolorystyce. Powyżej grobu przedstawiono Józefa z Arymatei i Nikodema, Trzy Marie – od lewej Maria Magdalena, Maria Kleofasa oraz Matka Boża i św. Jan Ewangelista. Na twarzach postaci widać silne emocje, ale nie ma tu rozpaczy, którą zastąpiono nastrojem żalu i zadumy. Przejęta zdaje się być Maria, która sugestywnie kieruje wzrok na Chrystusa. Głowę ma nakrytą białą chustą splamioną krwią, a jej szaty utrzymane są w jasnym błękicie, co stanowi drugi co do istotności akcent kolorystyczny. Postaci mają szaty o bardzo nasyconych barwach, artysta świadomie podkreślając kontrast kolorystyczny zastosował swoistą grę barw między zewnętrznymi a wewnętrznymi stronami szat. I tak np. utrzymany w ruchliwej pozie św.