Tym samym poznajemy Mistrza Ołtarza z Trzeboni jako znawcę ówczesnych strojów rycerskich i militariów. Ze znawstwem maluje różnorodne nakrycia głowy, typy broni i inne elementy rycerskiego ekwipunku. Ukazany w lewym narożniku wojownik, który ze zdumieniem patrzy na Chrystusa, odziany jest w zbroję nakrytą kaftanem, z rogiem i sztyletem przytwierdzonym do pasa, długim mieczem i tarczą o szpiczastym okuciu typu umbo. Głowę ma nakrytą czepcem kolczym oraz hełmem typu przyłbica z podniesioną zasłoną na twarz. Artysta znowu używa kontrastów – delikatnie malowane szarości i oliwki elementów zbroi kontrastują z żółciami nałokcic i nakolanników i przede wszystkim z cynobrowym kaftanem. Najsilniejsze akcenty kolorystyczne znajdują się w górnej partii kompozycji – występują kontrasty ciemnej oliwki z ostrą czerwienią "dwustronnych" kolorystycznie szat Zbawiciela, co więcej, kolorystyka odzienia, ciała i aureoli kontrastują się wzajemnie, oraz z utrzymaną w ciemnych brązach skalistym krajobrazem i czerwonym niebem. W różnych częściach obrazu występują drobne jasne akcenty, takie jak gwiazdy na niebie, pojedyncze rośliny czy ptaki, które cechuje realizm, co umożliwia to zidentyfikowanie roślin i zwierząt.