Ryzyko nadużycia wzrasta, gdy zarządzający instytucjami pożyczkowymi (lub bankami) wierzą, że mogą dokonywać ryzykownych pożyczek (kredytów) – a te jeżeli nie wystąpią problemy, będą bardzo opłacalne, ale nie biorą pod uwagę tego, że w razie kłopotów ze spłatami mogą nie być stanie pokryć wynikających z tego strat. Podatnicy, deponenci oraz inni wierzyciele często muszą pokrywać straty wywołane ryzykownymi decyzjami instytucji kredytującychLawrence Summers, „Beware moral hazard fundamentalists”, Financial Times, 23-09-2007. .. Bardziej ryzykownym zachowaniom banków sprzyja również istnienie systemu gwarancji depozytów.
Moral hazard może dotyczyć także pożyczających. Mogą oni nie zachowywać się w sposób ostrożny – z punktu widzenia pożyczkodawcy – gdy inwestują lub wydają środki lekkomyślnie. Na przykład – wydający karty kredytowe mogą limitować swoim klientom poziom obciążeń na kartach, ponieważ bez tych ograniczeń mogliby oni wydać pożyczone środki lekkomyślnie, prowadząc tym samym do zaniedbania obowiązku spłaty.