Aby wesprzeć swój trust, nabył w 1902 roku angielskie linie żaglowców International Mercantile Marine Company. Do IMMC należały także White Star Line, w której skład wchodziły statki klasy Olympic, w tym „Titanic”. Jako prezes zarządu IMMC Morgan powinien był być w kwietniu 1912 na pokładzie „Titanica”, jednak z powodu choroby tam się nie znalazł.
W 1903 roku zainwestował w raczkujący przemysł samochodowy, wnosząc 2/3 kapitału zakładowego do Briscoe Motor Corporation. Później firma ta stała się podstawą Chrysler Corporation. Morgan dawał firmom gwarancję stabilności oraz przewidywalności usług. Kilkakrotnie ingerował w finanse państwa. W 1895 i 1907 r. zakupił, jako lider grupy inwestorów, dużą ilość obligacji skarbowych i tym uratował USA przed bankructwem. Jednocześnie mógł odsprzedać je z zyskiem. W 1912 roku wytoczono przeciwko niemu proces z powodu niejasnych transakcji finansowych. Wprawdzie został uniewinniony, ale na widok publiczny wyszedł wówczas cały rozmiar jego gigantycznego imperium.
Aż do śmierci John Pierpont Morgan rozszerzał swoje wpływy w sektorach kolejowym, bankowym, żegludze, telekomunikacji oraz w przemyśle elektrycznym. Przedsiębiorstwa Morgana w 1901 r. kontrolowały połowę sieci kolejowych czy też 2/3 produkcji stali w USA.