Wyjec rudy (Alouatta seniculus) – gatunek ssaka naczelnego z podrodziny wyjców (Alouattinae) w obrębie rodziny czepiakowatych (Atelidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1766 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz, nadając mu nazwę Simia seniculus. Miejsce typowe to Kartagena, w departamencie Bolivar, w Kolumbii (). Linneusz swój opis oparł na „Singe rouge de Cayenne” Mathurina Jacques’a Brissona oraz na okazie zebranym przez Nikolausa von Jacquina w Kartagenie.
Podgatunki juara i puruensis zostały przez niektóre ujęcia systematyczne uznane za gatunki odrębne od A. seniculus, ale dane molekularne potwierdzają ich rozpoznanie jako podgatunki.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają trzy podgatunki. Podstawowe dane taksonomiczne podgatunków (oprócz nominatywnego) przedstawia poniższa tabelka:
Podgatunek Oryginalna nazwa Autor i rok opisu Miejsce typowe HolotypA. s. juaraAlouatta juaraD.G. Elliot, 1910Rzeka Juara, Amazonia, Peru.Skóra, czaszka i szkielet pozaczaszkowy dorosłego samca (sygnatura BMNH Mammals 1903.9.1.1) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Londynie;