Poglądy W jego filozofii ogół ma prymat nad elementem, sam element nie ma znaczenia – jest mu ono nadane poprzez istnienie jako element całości. Stworzył teorię symbolu. Uważał, że poznanie jest symbolicznym przyswajaniem zjawisk przez ludzki umysł. Kultura według niego to świat „form symbolicznych”. Cassirer dokonał podziału form ze względu na jakość i modalność. Ze względu na jakość wyróżnił czas, przestrzeń, przyczynowość, rzecz i jej własności; ze względu na modalność język, mit, religię, sztukę, historię, naukę. Dlatego np. przestrzeń inaczej jest rozumiana w micie, a inaczej w nauce; tzn. formy ze względu na modalność są opcjami form ze względu na jakość. Wszystkie formy symboliczne posiadają tę samą funkcję poznawczą, czyli określanie nieokreślonego, ale nie wszystkie na tym samym poziomie. Najwyżej pod względem poznawczym sytuuje się nauka.
Literatura Dzieła Leibniz' System in seinen wissenschaftlichen Grundlagen (1902); Kant und die moderne Mathematik, Kant-Studien 12 (1907), s. 1-40; Das Erkenntnisproblem in der Philosophie und Wissenschaft der neueren Zeit (Bd. 1: 1906; Bd. 2: 1907; Bd. 3: Die nachkantischen Systeme, 1920;