Znikąd donikąd – polski film wojenny z 1975 roku w reżyserii Kazimierza Kutza. Zdjęcia do filmu powstały w Jaworkach w województwie małopolskim.
Treść Jesień 1945. Wyniszczony walkami oddział Armii Krajowej dowodzony przez porucznika Groźnego działa na terenie Żywiecczyzny, walcząc przeciwko władzy ludowej. Wyrwawszy się z okrążenia zajmuje wieś. Groźny chce dać ludziom wypoczynek, uzupełnić zapasy żywności i umożliwić ratunek rannemu Kordianowi. Wiejski lekarz Stefan – dawny kolega Groźnego – udziela pomocy rannemu, domaga się jednak, aby oddział opuścił wioskę i nie narażał mieszkańców na niebezpieczeństwo.
Wymowa ideowa filmu Kutza, który ukazał oddział byłych akowców jako bezideową bandę, wzbudziła sprzeciw w wielu środowiskach, wszelka krytyka tego dzieła była jednak uniemożliwiona w wyniku działania cenzury. Z tygodnika "Czas" cenzura zdjęła m.in. recenzję tego filmu napisaną przez Józefa Narkowicza, pt.: "Straceńcy zeszli z gór". Narkowicz w podsumowaniu pisał, że Kutz w 1975 r. "zaprezentował obraz przypominający ilustrację tez propagandowych z początku lat pięćdziesiątych na temat AK..."T. Strzyżewski, Wielka księga cenzury PRL w dokumentach, Warszawa 2015, s.