W ten sposób dochodzi do wygładzania konsumpcji w czasie.
Wzór Friedmana
gdzie: – konsumpcja permanentna, – krańcowa skłonność do konsumpcji dochodu permanentnego, – dochód permanentny, – dochód bieżący, – dochód permanentny poprzedniego okresu.
to współczynnik wagowy, oceniający preferencje zależności konsumpcji od sytuacji bieżącej lub przeszłej. Im bardziej beta jest bliskie jedności, tym większa jest waga przy dochodach bieżących i mniejsza przy dochodzie permanentnym poprzedniego okresu. Oznacza to, że nasza konsumpcja będzie w dużym stopniu zależeć od dochodów bieżących (np. dla dóbr trwałego użytku). Im bardziej beta jest bliskie zeru, tym większa jest waga przy dochodach przeszłych i mniejsza przy dochodzie bieżącym. Oznacza to, że nasza konsumpcja będzie w małym stopniu zależeć od dochodów bieżących i jej zmiany nie będą następować szybko (np. dla dóbr podstawowych).
Ilustracja graficzna center|Ilustracja graficzna teorii dochodu permanentnego 0D – dochód permanentny 0S – długość życia A – całkowity spadek oszczędności B –