Psychologia humanistyczna w Polsce Głównym prekursorem i propagatorem psychologii humanistycznej w Polsce był Kazimierz Jankowski – polski lekarz psychiatra, psychoterapeuta i publicysta, autor książek, m.in. Od psychiatrii biologicznej do psychiatrii humanistycznej (1975). Na początku lat 70. XX wieku założył Ośrodek Synapsis, w którym praca psychoterapeutyczna inspirowana była założeniami psychologii humanistycznej.
W Polsce analogiczne idee psychologii humanistycznej podjął lekarz, neurolog i psychiatra, psycholog i pedagog oraz psychoterapeuta, Kazimierz Dąbrowski (1902-1980) w swojej koncepcji higieny psychicznej, dezintegracji pozytywnej i pedagogiki leczniczej, a także w teorii osobowości, którą zdefiniował jako samopotwierdzoną, samowychowującą się jedność własności indywidualnych i społecznych, zintegrowanych w wartościach realizowanego w życiu aksjologicznego ideału. Opisywał ją przez takie kategorie jak empatia, autonomia czy przyjaźń. W latach 70. polemizował z Maslowem. Jego krytyka dotyczyła w szczególności teorii potrzeb.