Od 1846 r. na podstawie umowy między miastem a księciem Władysławem Sanguszką wieżę ratusza wieńczy herb Sanguszków Pogoń. Wprawdzie jeszcze drugiej połowie XVIII w. zastąpił on Leliwę (z Pogonią na wieży malował ratusz jeszcze Zygmunt Vogel), ale później władze miasta wróciły do starego symbolu, o co Władysław Sanguszko wytoczył im proces. W 1862 r. staraniem miasta odnowiono budynek ratusza. Podczas prac odnaleziono zamurowane wejście do piwnicy, w której znaleziono miecze, naczynia i śmigownice żelazne. W latach 1889–1892 przebudowano ratusz w duchu historyzmu według projektu Szczęsnego Zaremby. W jego ramach wyburzono przybudówkę od południa. Poza tym zachowano zewnętrzną bryłę budynku, natomiast daleko idącym zmianom uległy wnętrza, szczególnie parteru, gdzie wyburzono znajdujące się w złym stanie sklepienia, zastępując je stropami Kleina. Oryginalne sklepienia kolebkowe pozostały jedynie w części wschodniej. Na piętrze poszerzono i ozdobiono neorenesansowymi i stiukami Salę Rady, nadając jej reprezentacyjny charakter. W wejściu do niej umieszczono renesansowy portal, którego nadproże opatrzono inskrypcją Iustitiae fundamentum fides – „Wiara podstawą sprawiedliwości”, prowadził on niegdyś z klatki schodowej do pomieszczeń na piętrze.