Wincentego à Paulo, które wspierało 30 ubogich uczniów. W 1861 gościł u siebie jadącego na Litwę Władysława Mickiewicza. W 1862 spotkał się z Oskarem Kolbergiem, któremu wręczył rękopis swojego przekładu bajek ukraińskich.
Na początku 1863 roku został aresztowany, zwolniono go jednak szybko z braku dowodów. Publikował własne wiersze (Poezje, 1856), tłumaczenie poezji Puszkina, Lermontowa, Heinego. W czasie zesłania zgromadził szereg opowieści ludowych, które opublikował w polskim przekładzie pt. Z podań ludu i obcej mowy (1856).
Do słów wierszy Prusinowskiego Stanisław Moniuszko ułożył trzy pieśni (Wróżba znachora, O matko moja, Stary hulaka) znajdujące się w V Śpiewniku Domowym, a także pieśni Entuzjasta, Ruta.
Prusinowski ożenił się 2 lutego 1852 z Marią Iwanowską, miał z nią trzy córki: Stefanię, Teresę i Krystynę oraz syna Adama (ur. 1858), adwokata przysięgłego w Żytomierzu. Żona ogłosiła pod kryptonimem Marija P. „Elementarz dla dziatek wiejskich” (wyd. 1862).
Przypisy
Bibliografia Rościsław Skręt Jan Prusinowski