Michał Wituszka (biał. Міха́л Віту́шка; ur. 5 listopada 1907 w Nieświeżu, zm. 7 stycznia 1945)Міхал Вітушка памёр двойчы – białoruski narodowy i emigracyjny działacz polityczny i wojskowy.
Życiorys Uczęszczał do gimnazjum w Klecku i Wilnie. Studiował na uniwersytecie w Pradze, a następnie na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej. Podczas studiów aktywnie angażował się w działalność białoruskich organizacji politycznych i kulturalnych.
W latach 1939–1940 pełnił funkcję komendanta milicji w Nieświeżu, który po upadku Polski w październiku 1939 znalazł się w granicach ZSRR. Po agresji Niemiec na ZSRR 22 czerwca 1941 zorganizował białoruską samoobronę w zachodniej części Polesia, która współpracowała z ukraińskimi oddziałami Siczy Poleskiej. Następnie współtworzył białoruską policję pomocniczą w Mińsku, zostając zastępcą jej komendanta. W latach 1942–1943 był też organizatorem białoruskiej samoobrony na Smoleńszczyźnie, Brasławszczyźnie i Mohylewszczyźnie. W tym okresie powołał konspiracyjną Białoruską Partię Niepodległościową (Беларуская Незалежніцкая Партыя), przygotowującą antyniemieckie powstanie w celu utworzenia niepodległego państwa białoruskiego. Do jego wybuchu jednak nigdy nie doszło.