opat Subiaco Gregorio OSB (1108) – kardynał diakon S. Eustachio Romoaldo (1109) – kardynał diakon S. Maria in Via Lata Gregorio Gaetano (1109) – kardynał diakon S. Lucia in Septisolio Aldo da Ferentino (1109) – kardynał diakon Ss. Sergio e Bacco Teobaldo Boccapecora (1109) – kardynał diakon S. Maria Nuova Oderisio di Sangro, O.S.B.Cas. (1112) – kardynał diakon S. Agata Comes (1113) – kardynał diakon S. Maria in Aquiro Enrico de Mazara (1117) – kardynał diakon S. Teodoro; dziekan Mazara del Vallo Crescenzio di Anagni (1117) – kardynał diakon Świętego Kościoła Rzymskiego Pietro Ruffino (9 marca 1118) – kardynał diakon S. Adriano
28 spośród tych kardynałów mianował Paschalis II, jednego Gelazjusz II, a jednego jeszcze papież Grzegorz VII.
Wybór Kaliksta II Po trzech dniach zwyczajowych modłów i nabożeństw po śmierci Gelazjusza II kardynałowie obecni w Cluny przystąpili do procedowania. Początkowo ich wybór padł na kardynała Kuno z Palestriny, który jednak odmówił przyjęcia tiary. Za jego radą obrano na papieża arcybiskupa Vienne Guy de Bourgogne, który także był jednym z kandydatów wskazanych przez zmarłego papieża.