Wito Tanzi (2000) analizował rozmiary aparatu władzy w kontekście Federalizmu Fiskalnego. Twierdzi on, iż kwestia, „jakiego rodzaju działania nadają się do sprywatyzowania, a które powinny podlegać decentralizacji” nie została dostatecznie wyjaśniona w literaturze. Wiele usług publicznych może być przedmiotem zarówno decentralizacji, jak i prywatyzacji. Sugeruje on również, że im mniejszy sektor publiczny tym łatwiej zarządzać nim na wyższych szczeblach władzy, ale im więcej szczebli władzy, tym więcej regulacji, gdyż każdy poziom będzie się starał narzucić własne priorytety: „Za każdym razem, gdy dodamy kolejny szczebel władzy – czy to na poziomie lokalnym, czy regionalnym – prawdopodobnie wzrośnie liczba zbędnych regulacji”. Analizując polityki w sektorach publicznych, Tanzi twierdzi, że władze bardziej ograniczone w zakresie przychodów i wydatków zazwyczaj chętniej sięgają po regulacje dla osiągnięcia swych celów. Jego przypuszczenia odnoszą się przede wszystkim do samorządów lokalnych. Obawy Tanziego budzi fakt, że władza zdecentralizowana bywa bardziej podatna na korupcję.
Bibliografia K. Szeląg, Federalizm fiskalny a Unia Gospodarcza i Walutowa, "Wspólnoty Europejskie”, nr 11 i 12/2003 Funding the European Union, w The Federal Trust for Education and Research, Londyn 2005
Kategoria:Polityka gospodarcza