Lewi Icchak ben Meir z Berdyczowa zwany Berdyczewer rebe (ur. 1740 w Hoszakowie, zm. 1810 w Berdyczowie) – rabin, cadyk, uczony, przywódca chasydów.
Życiorys Urodził się w Hoszakowie na Podolu. Wychował się w szanowanej rodzinie rabinackiej. Od najmłodszych lat był kształcony na rabina. Ożenił się z córką Szneura Zalmana z Ladów. Kontynuował studia religijne w domu teścia w Lubartowie. Dzięki Samuelowi Szmelke Horowitzowi, rabinowi z Ryczywołu nad Wisłą, poznał nauki chasydzkie. W 1766 roku wyjechał do Międzyrzecza, na dwór Magida Dow Bera, gdzie został jednym z najbliższych uczniów wielkiego cadyka. Był chyba najbardziej oryginalnym jego uczniem i wielkim ekstatykiem.
Po wyjeździe Samuela Horowitza do Nikolsburga, reb Lewi Icchak na krótko zastąpił go w na stanowisku rabina. W 1772 roku (lub 1770) przewodniczył gminom żydowskim w Żelechowie na Mazowszu oraz od 1780 w Pińsku na Polesiu. W Żelechowie oficjalnie występował już jako cadyk. Jego skuteczna propaganda chasydyzmu sprawiła, że uważany jest za założyciela tego ruchu w Polsce centralnej. W 1781 roku odbyła się w podwarszawskiej Pradze publiczna debata na temat nauki chasydyzmu z zagorzałym mitnagdem Abrahamem Katzenellenbogenem, rabinem z Brześcia Litewskiego, po której obaj ogłosili się zwycięzcami.