Abraham Bzowski herbu Ostoja, właśc. Stanisław Bzowski z Proszowic herbu Ostoja (ur. w 1567 w Proszowicach, zm. 31 stycznia 1637 w Rzymie) – dominikanin, przedstawiciel nurtu kontrreformacji, historyk Kościoła, hagiograf i kaznodzieja.
Życiorys Urodził się w Proszowicach koło Krakowa, w młodości stracił obydwoje rodziców (Tomasza i Magdalenę Wężykównę), korzystał z pomocy krewnych (nauki pobierał w Proszowicach i Sycominie). Od 1581 studiował na Akademii Krakowskiej. Wstąpił do zakonu Dominikanów, gdzie wyróżniał się jako zdolny kaznodzieja. Następnie odbył podróż do Włoch w celach naukowych, wysłany na studia do Mediolanu i Bolonii. Wrócił do kraju i ponownie udzielał się jako kaznodzieja w Poznaniu. Przeniesiony do Krakowa wykładał w konwencie teologię i zarządzał szkoła zakonną. Dwukrotnie (1601 i 1606) udawał się do Rzymu w sprawach zakonu. W 1603 trafił do Warszawy, 3 lata później wysłany do Wrocławia, gdzie mianowano go przeorem, komisarzem generalnym Śląska oraz wikariuszem generalnym zakonu w Polsce do 1609. We Wrocławiu, wspierając kontrreformację, popadł w konflikt z ewangelikami i został odwołany (1610) do Watykanu, gdzie spędził resztę życia.