W 1918 powrócił na uczelnię i w 1922 złożył dyplom z okulistyki. Następnie powrócił wraz z rodziną do Wilna, był wiceprezesem Klubu Lekarzy Polskich, członkiem Międzynarodowego Związku Okulistów i Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Pełnił funkcję sekretarza działającej w parlamencie Grupy Wileńskiej. W czerwcu 1934 został przeniesiony z Dowództwa Obszaru Warownego „Wilno” do Szpitala Obszaru Warownego „Wilno” na stanowisko komendanta.
W 1935 został wybrany zastępcą senatora w województwie wileńskimAlbum-skorowidz Senatu i Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej oraz Sejmu Śląskiego. Kadencja 1935/1940, 1936, s. 199.. Po śmierci Adama Piłsudskiego został senatorem Rzeczypospolitej IV kadencji. 4 lutego 1936 złożył ślubowanie. W latach 1938–1939 został senatorem V kadencji.
Został aresztowany 16 maja 1940 i uwięziony, początkowo w więzieniu w Wilnie, a następnie przetransportowany do Tylży.