Kościół parafialny św. Michała Archanioła został wzniesiony w drugiej połowie XIII w., wzmianka o nim pochodzi z 1335 roku. W dokumencie lokacyjnym Sedlec wystawionym w Głogowie przez księcia Konrada głogowskiego wzmiankowana jest kaplica. Obecny kościół rozbudowano w 1372 roku, a jego fundatorem był rycerz polskiego pochodzenia Prokut, wówczas dobudowano nawę, a na zworniku sklepienia prezbiterium umieszczono herb fundatora Korab. Okres ewangelicki Czasy rodu Nostitzów Z początkiem XV wieku właścicielami dóbr zostają Nostitzowie. Z inicjatywy Nostitzów w 1534 roku, kościół powiększono o południową kaplicę oraz drewnianą kruchtę przy nawie od zachodniej strony. W 1534 roku kościół został przekazany ewangelikom, przez których został modernizowany na przełomie XVI i XVII wieku pod wpływem religii luterańskiej. W okresie tym z trzech stron nawy postawiono empory, pokryte malowidłami o tematyce Chrystologicznej. Empory czyli balkony zwiększyły liczbę miejsc w świątyni, ponieważ na protestanckie nabożeństwa do Siedlec zjeżdżali się wierni z wielu miejscowości, gdzie nie było świątyń wyznania ewangelickiego. Centralne rozmieszczenie empor ułatwiało również lepszą percepcję Słowa Bożego, najważniejszą część ceremonii luterańskiej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kościół św. Michała Archanioła w Siedlcach · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.